Ευχές για το 2017

Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, ανταλλάσσουμε ευχές με γνωστούς και συνεργάτες για ένα «χαρούμενο, ευτυχισμένο και παραγωγικό νέο έτος». Είναι μια στιγμή κατά την οποία η αίσθηση ότι κάτι τελειώνει και κάτι νέο έρχεται είναι πιο έντονη. Μας θυμίζει ότι ο χρόνος τρέχει και μας καταβάλλει το άγχος να προλάβουμε. Φαντάζει σαν μια αέναη μετάβαση από το παρελθόν στο παρόν.

Είναι από τις λίγες στιγμές που αφιερώνουμε χρόνο να κοιτάξουμε πίσω, να κάνουμε ανασκόπηση και απολογισμό του χρόνου που πέρασε. Παράλληλα, με θετική ενέργεια και αποφασιστικότητα, θέτουμε τους στόχους για το αύριο. Όσο περνάνε τα χρόνια, αυτό το κοίταγμα προς τα πίσω φαίνεται να έχει πολύ μικρότερη διάρκεια από αυτή που είχε όταν ήμασταν παιδιά. Ο χρόνος φαίνεται να περνάει πολύ πιο γρήγορα. Ίσως, γιατί το μυαλό μας θέλει γρήγορα να ξεφύγει από καταστάσεις που μας προκαλούν άγχος και ένταση.

Κι όσο ο χρόνος περνά, γινόμαστε πιο διαλλακτικοί, πιο φοβισμένοι. Όσους στόχους και να θέσουμε, κάπου μέσα μας, βαθιά, ξέρουμε πια, ότι πολύ πιθανόν αυτοί να ανατραπούν. Όχι απαραίτητα με καθαρά δική μας υπευθυνότητα, αν και είναι στη φύση του ανθρώπου να προσαρμόζεται εύκολα, αλλά πολλές φορές και από εξωτερικούς, αστάθμητους παράγοντες, που μπορεί να αλλάζουν τα δεδομένα.

Ως αυτόνομες μονάδες δυσκολευόμαστε να αντιδράσουμε σε μεγάλες αλλαγές και ζητήματα που απαιτούν συλλογικότητα. Μας είναι πιο εύκολο να λειτουργήσουμε μέσα σε έναν μικρόκοσμο. Σε ένα πιο ελεγχόμενο περιβάλλον. Αυθόρμητα κλεινόμαστε στον εαυτό μας και στρεφόμαστε σε αυτό που μπορούμε οι ίδιοι να ορίσουμε και να καθορίσουμε.

Και η ιστορία απλώς συνεχίζεται. Ούτε τελειώνει, ούτε επαναλαμβάνεται. Είμαστε παρόντες να τη διαμορφώσουμε, στο βαθμό που μας αναλογεί, δημιουργώντας τις συνθήκες και εξελίσσοντάς τις, ιδανικά, με κανόνες δικαίου, με σεβασμό στον άνθρωπο και στο ευρύτερο περιβάλλον και συμβάλλοντας στη δημιουργία πλούτου, φυσικού ή άλλου.

Ας ευχηθούμε, λοιπόν, για το 2017, στον μικρόκοσμό του ο καθένας μας, να βρει μέσα του τον ηγέτη που θα μπορέσει να συμβάλλει στην αλλαγή. Να γίνει αυτός που θα μπορέσει να δώσει δύναμη στους υπόλοιπους να πατήσουν στα πόδια τους, κι όχι αυτός που ανεβαίνει στην κορυφή ενός ουρανοξύστη διότι θέλει όλα από κάτω του να φαίνονται μικρά και δε συνειδητοποιεί ότι και αυτός από κάτω μικρός φαίνεται.